Seninle Uyumak!

sensizliğe yürümekten yoruldum. her gece aynı karanlığın içinde aydınlıga çıkabilecegim bir yol var mı? diye soruyorum kendime. inan bana yorgunum yar!! gözlerimde yılların birikmiş ağırlıgı içimde her gün dağılan hesaplaşmanın vurgun yemiş yanı; ayaklarımın bedenime bile ağır geldigi zaman larda dahi hiç tüketmedim seni. yada; çözemedim içimde büyüyen düğüm yumagını.... anlam veremedim çekip gidişine! yüregğime en ağır vurgunları hiç acımadan serpiştirmene kendi karanlıgında nefes almaya çalışan beni; yeni karanlıklarda yeniden yalnız koymana.. şimdi yorgunluğum diz boyu; içimde büyüttügüm öfkem dağlara bile sıgmıyor yar! neye nasıl dayanacagımı bile düşünmeden yürüyorum hayat yolunu.. sen yüregimde! gölgen hep üzerimde! aldırış etmiyorumolan bitene; izin vermiyorum kırık düşlerimin gözlerimde tükenmesine.. ve büyük bir umutla bekliyorum; her sabah doğa n güneş in yerini gece ye terketmesini.. seni sevdigim gibi seviyorum yalnız kaldıgım sensiz gece leri. gözlerini gözlerimde; nefesini nefesimde hissediyorum. yok oluşunu; kayboluşunu vede beni sensiz koyuşunu düşünmüyorum. seni içimin en iç yanıyla sarıp sarmaladıgım zaman larda,aklıma bile getirmiyorum yokluğuna dair hissettigim acıları.. unutup gidiyorum sana olan kızgınlıgımı. en çocuk su yanımla seviyorum seni; unutmadıgım sevda mın tadıyla anıyorum adını. öylesi masum bir sevgi yle anımsıyorum; düşlediğim gözlerini.. ve seni sıkıca sarıyorum inadına sabahlara teslim etmemek üzere; düşledigim gece lerde. gül ümsüyor gözlerimin içi; yüregimde tatlı bir sevinç; var olan burukluga inat! belkide hiç uyanmak istemiyorum bu bitecegini bildigim rüyadan!! korkutuyor beni...!! sabahların oluşu; üzüyor yeniden her yeni güne uyanmış olmak. yeniden kırıklara sarılmak. oysa; ne güzeldi... hayal bile olsa düşte seninle var olmak!! yada seninle uyuyup; seninle uyanmak yar!!