Ve Sen Say Ki

Sayamadım yokluğundan geriye kalan günleri,içimde düğümlenmiş sızıları yazmak istesem de sana hangi tümceyi yan yana getirsem yine de adın çıkıyor ortaya. Her gün aynı rüyaya dalmak için kapatsam da gözlerimi yine aynı kabusa açıyorum gözlerimi. Ve farkında olmuyorum yüreğimin üşüdüğünün. Uzakları seyre dalmak için sıkı tutuyorum adımlarımı, olur da bir mavi umut doğa r karanlığın ardından üzerime diye zorladığım nefesimi kesmiyorum işte. Ben yarım hikayemi yazmaya çalışmıyorum artık. Kalan eksik yanımı tamamlayacak bir son da aramıyorum kendime. Büyütüyorum sadece küçük yüreğimi aklımı zorlayarak peşin sıra. Cocuktum belki de... Masumiyetimi ve samimiyetimi uğruna serecek kadar bir gerçektim yüreğin de Dilim de bazı vakit ler taşırdığım kızgın harfler taşıyan, ve yüreğime bu ziyanı asla bulaştırmayan bir yarımdım. Seni hiç kimseye benzetmeden sevdim. Seni hiç kimseye bağışlamadım severken. Ve seni B aşk a bir yürekle takas etmedim içimde büyütürken. Ondandı ömrüme yazılışın. Ve bu sırf yüzden yeniden aralamıyorum gönül pencerimi. gönül mahsenimin bir pencersi yok şimdi. Gördüğüm bir gün ışığı yok. Dilsiz mektuplar biriktiriyorum sana; iki cebimde sessiz çığlıklarımla yazılan ve gözyaşlarımla ardıma aldığım hayatın hesabını bırakıyorum yüreğine senden bana kalan Benden geçmiştim seni severken kaç mevsimi gözlerinde eskittim hatırlamıyorum. Uğruna kaç şiiri yaktım şimdi bir bilsen Kaç anımı ateşe verdim ve tüm duygularımı kendi ellerimle öldürdüğümü bilsen utanır mıydın yüreğinde ki (söz)de kalmış sevgi n den? Ah ayazında yüreğimi öldürdüğüm! Aşk dediğin tepeden tıranağa dolmaktı seninle,bir uçurumdan ansızın atmak değildi sevdiğini Ah şiir bahçemin hüzün yanığı kokulu sevdiceği! Sevda dediğin özünde doğmalıydı,sözünden dönüp giderken yanıltmamalıydı adamı Ben yaslandığıma yaşlanırken kuracağım hayallerimle kalmamalıydım bir başıma. Tarifinden yoksul olmamalıydı senden kalanlar Kimsesizlik çukurunda bir başına can çekişmemeliydi seni ve beni yani(biz)i anlatan hatırlar Ardımızdan konuşulmamalıydı,suskun kalmalıydı aşk a dil uzatanlar. Hatta utanmalıydı ayrılık kimliği bizden. Her yara sahibinde b aşk a kanar sevdiğim. Söyle bana hangi acı unutulunca geçer ki? Hangi yara andıkça kabuk tutar ki? Ka/nı/yo/rum/ işte! Hem de hiç durmadan,hem de en derininden hiç yorulmadan unutmadan. Kaybettiğim kimliğimle bir yok oluş kavgası peşindeyim Göz çukurlarım yine hasret e gebe,sırtımda (mart)tan kalma bir ağırlık öylesine yorgunum ki... Sen çaldığın hangi kapıdan girdiysen içeri orda kal. Bizde kolay kazanılmayan sevda lar ucuza satılmazlar. Sahip olduğun ne varsa elbet bir gün yok olacaklar. Say ki Yazdığın sonu okumadan öldüm ben. Say ki Avuç içlerime sinmiş kokunu açtığın mezara gömdüm ben Ve sen say ki; SEN YAŞARKEN DİRİ DİRİ GÖMÜLDÜM BEN. 26/6/2106 Ve Bugün pazar.. Sadece (funda)