Teşekkürler Can!

özlem lerimi suya yazıyorum yoklugunda; deniz dalgalrını kıyıya nasıl vuruyorsa; ömrümden geçen bahar ayazını yüregimde saklıyorum senden habersiz. gelecek olan hiç bir bahardan umutlu degilim artık; bekledigim buz mavi lerini sana gönderiyorum kimselere söylemeden... el açıp ettiğim dualardan sadece yüregimin haberi var! ! varlığın beni en dip kuyulara itiyor... içimde buzdan duvarlar örülü şimdi.... senin sıcaklıgından geçtim! ! ! bir çöl kenarındayım; kavrulmuş duyguların şimdi tam ortasındayım; ve biliyorum; umursamaz hallerin; içten degil sevgi li! ! olası hallerin değil senin! ! uzaklardan gözlerime bakan gözü şimdi daha iyi tanıyor yüreğim. aldandıgım günlere sayıyorum yüregime yazdığım sevgi ye dair herşeyi! ! ! daha iyi basıyor ayaklarım artık; tüm kırgınlıgımı unuttum! ! ! senden algım gönül yaralarını inceden sızlayan yüreğimle... bir bir yuttum! ! veee! ! büyüttüm içimdeki çocugu. hüzün lere salınmış hallerim yüregimin sadece aynaya yansıyan yanı! şimdi; hangi halde nerde olursan ol! bendeki seni kimselere vermedim.. ve bir yemin ettim kii ben bile kendime inanamadım. unut olanı biteni; yok say saymakta oldugun günlerii.. yeniden güneş topla solgun yüreğine! ! ve şimdi var olan haline; yeniden tutun hayata! ! ve unutma! ! uzaklıklar ve mesafeler ne kadar yürek daglasa hayat devam ediyormuş! ! inan buna... (önceleri çok kızıyordum; çok kırgındım sana! ! ama şimdi hiç degilim; iyiki gelip geçtin ömrümün baharından; yoksa nasıl yazardım onca yazıyı; onca şiiri! ! bildiğim bir şey var; bir tşk borçluyum yalan yüregine! tşkler can... tşkler incesızım..)