.............

Bu sabah kıyıya terkedilmiş koca bir kimsesizlik taşıyorum yüreğimde. Omuz başlarıma oturmuş koca bir yetimlik bir de. İki elimi çıkarmadan cebimden gezinmek yalnızlık üzerinde,yarım kalan hangi şiiri tamamlayacağım düşünüyorum sensizliğin kol gezdiği bu karanlık şehirde. Ya; kör bakıyorum gördüklerime, ya; kulaklarımı tıkıyorum duyduklarıma. Kaç bahar ayrılık koktu üzerimde. Kaç mevsim daha sen diye esecek üzerime? Hangi ölüm ün tarifi kolaydı ki sevdiğim? Hangi can kolay teslim edildi ki söyle de bileyim. Parçalanmış bir yüreği taşımak zor geliyor avuçlarıma, kaldıramıyorum bir kalabalığın içindeki mahzun yalnızlığımı işte. Biliyorum yüreğin eskisinden daha kalabalık sana göre, kimsesiz çığlıklarımı bırakacağım bir yerim yok benim şimdilerde. Buz gibi bir (veda)duvarına yaslanarak yaşlanmayı bekleyen bir yüreğim işte Sıralanmış yamalı umutlarımın ağzını dikiyorum, bana bırakılan siyah gölgelerin serinliğinde yüreğime yağmış son yağmur u seyre dalıyorum. Bilirsin, Ne zaman yağmur yağsa. Yüreğim toprak kokardı sana. Gözlerim yokluğuna ağlar içimdeki gökkuşağı her yağmur sonrası yine sen diye açardı. Kıyameti düşleyen gözlerim ağlamazdı, ve sana susamış yüreğim senden b aşk asında asla can bulmazdı. Sırtımda kurumayan bir aşk ın teri var şimdi. Her an bir dua gölgesine bırakılan bir yüreğin sızısı var. Dilimin demediği, gönlümün gördüğü daha neleri var. Neyleyim bir dilin söylediğine yüreği ikrar vermeyene. Bekle göreceğin günler var. Bir şehir yıkıldı üzerime, enkaz altında kalan bir yüreği yaralı taşıyorum şimdi ömrümün yettiği yere. Şimdi her şeyi at bir kenara da, gidişini izle! Ezberimde kalmış onca şeyi düşündükçe yüreğim aklıma sığmayan bir bilmece. Günü gece ye teslim eden Yüreğimizi de iyi bilir elbet, insan andığına yanmadıkça göçüp gitmezmiş yalan dünya dan. 11/06/2015 YAĞMUR SONRASINDAN......